Zmiany świerzbiączkowe

Zmiany świerzbiączkowe (piuiigines) charakteryzują się występowaniem w skórze silnie swędzących wykwitów grudkowatych, których wysiew poprzedza nierzadko pojawienie się bąbli pokrzywkowych. Grudki świerzbiączkowe bywają rozdrapywane, a powstające nadżerki ulegają często zakażeniu ropnemu, toteż w skórze powstają również zmiany wypryskowate, a skóra z biegiem czasu grubieje, staje się nierówna, szorstka, szara i zjawia się znamienny obraz tzw. liszajowatości zmian świerzbiączkowych (lichenificatio).

Czytaj dalej

Świerzbiączka przewlekła pospolita rozsiana

Świerzbiączka przewlekła pospolita rozsiana (neurodermitis disseminata) może trwać od wczesnego dzieciństwa i wówczas rozwija się albo z dziecięcego wyprysku (p. str. 545), albo z przewlekłej świerzbiączki typu Hebry (p. wyżej) lub też pojawia się dopiero w okresie pokwita- nia przed lub po 2-0 roku życia. W tej postaci świerzbiączki przewlekłej bywają zajęte znaczne przestrzenie tułowia i kończyn, a nierzadko i skóra twarzy, szyi, głowy owłosionej, zgięć łokciowych i podkolano- wych oraz fałdów skóry. Zmiany chorobowe w postaci rozsianych lub skupionych twardych, często rozdrapanych grudek, nierzadko z objawami wtórnego zakażenia ropnego, występują w największym nasileniu w zgięciach łokciowych i podkolanowych, co jest bardzo znamienne dla tego schorzenia. Wykwity chorobowe dotkliwie swędzą i utrzymują się często z okresowymi zwolnieniami i nawrotami do późnej starości. Chorzy są bardzo wrażliwi na działanie alergenów otoczenia oraz na pewne składniki pokarmów i leków, często cierpią na dychawicę oskrzelową i są wrażliwi na wtórne zakażenia ropne oraz na zakażenia wirusowe z grupy opryszczki pospolitej i krowianki. Istnieje u nich również wielka wrażliwość i chwiejność uczuciowa.

Czytaj dalej

Miejscowe leczenie wyprysku dziecięcego

Wielki nacisk położyć należy na miejscowe leczenie wyprysku dziecięcego, przy czym stosując maści z zawartością lanoliny należy wypróbować, czy nie wywiera ona działania drażniącego (podobnie jak wełniana bielizna). W okresie ostrych objawów zapalnych i silnego sączenia oraz zestrupienia zmian chorobowych należy stosować okłady (Sol. Acid, boric. 1—2%), które należy często zmieniać. Gdy ostre objawy złagodnieją, można zastosować kremy lub pasty z dodatkiem środków odtleniających (tumenol, ichtiol, smoła pogazowa i jej przetwory), np.: Rp. Tumenoli -0,3—-0,6, Zinci axydat. 3,-0, Eucerini anhydr., Ol. Rapae aa ad 3-0,-0 Rp. Prodermini -0,15—-0,3, Ol. Rapae 3,-0 Past. zinci ad 3-0,-0.

Czytaj dalej

WYPRYSK DZIECIĘCY (ECZEMA INFANTILE)

U dzieci występują między 1—3 rokiem życia zmiany alergiczne wypryskowate polegające na nieswoistym wielowartościowym uczuleniu komórek naskórka. Bywają one w podręcznikach nazywane albo wypryskiem (eczema), lub objawami skazy wysiękowej w skórze (diathe- sis exsudativa cutanea). W mianownictwie tych zmian istnieje w ogóle wielkie zamieszanie, bo nazywane one bywają również atopic derma- iitis infantum, früexsudatives Ekzematoid etc. Nazywajmy je jednak wypryskiem dziecięcym (eczema infantile).

Czytaj dalej

Świerzbiączka przewlekła pospolita

Świerzbiączka przewlekła pospolita (prurigo chronica vulgaris, neurodermitis). W patogenezie tego schorzenia, obok innych czynników, wybija się na pierwszy plan chwiejność uczuciowa idąca w parze z nieswoistą nadwrażliwością skóry na działanie rozmaitych czynników wewnętrznego i zewnętrznego pochodzenia. U chorych stwierdza się często inne schorzenia alergiczne (najczęściej dychawicę oskrzelową) albo te choroby istnieją u ich rodziców.

Czytaj dalej